از دلارام خسته شدم،از خودم در مقابلش،از نقشی که بازی میکنم،نه اینکه خودم نیستم.ولی از یه محدوده ای فراتر نمیرم.که همچنان دوسم داشته باشه.همش آدم بامزه ی خلاق و خیالبافم.حتی صدامم عوض میشه.میدونم که آدم به هر حال نمیتونه کاملا خودش باشه همیشه.برای حفظ روابط با بقیه باید رعایت کرد خیلی وقتا.ولی خب این یکم زیادیه.با بقیه م همینجوریم.بایو عوضش کنم.کم کم.

منبع اصلی مطلب : دریچه
برچسب ها :
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سایت :